Tajlandia miała stać się azjatyckim przykładem nowego podejścia do konopi. Kiedy w czerwcu 2022 roku usunięto marihuanę z krajowej listy narkotyków, zmiana była na tyle radykalna, że informacje o „legalizacji marihuany w Tajlandii” błyskawicznie obiegły świat.

Kilka lat później obraz jest znacznie bardziej skomplikowany.

Powstał ogromny rynek, tysiące sklepów, plantacje i nowa gałąź turystyki. Jednocześnie pojawiły się problemy z kontrolą sprzedaży, dostępem młodzieży, zdrowiem publicznym oraz – co szczególnie interesujące – przemytem tajskiej marihuany do innych państw.

W efekcie Tajlandia zaczęła wycofywać się z najbardziej liberalnego modelu. Od czerwca 2025 roku sprzedaż kwiatów konopi została znacznie mocniej ograniczona, a oficjalna polityka państwa ponownie koncentruje się na zastosowaniach medycznych.

Historia Tajlandii jest więc interesującym eksperymentem: pokazuje zarówno gospodarcze możliwości liberalizacji prawa konopnego, jak i problemy pojawiające się wtedy, gdy rynek rozwija się znacznie szybciej niż system jego regulacji.

Tajlandia nie zalegalizowała marihuany dokładnie tak, jak często się uważa

Na początku trzeba wyjaśnić jeden z najczęściej powtarzanych mitów.

W 2022 roku Tajlandia nie stworzyła klasycznego systemu legalnej marihuany rekreacyjnej podobnego do tego funkcjonującego przykładowo w Kanadzie.

9 czerwca 2022 roku konopie zostały przede wszystkim usunięte z tajskiej listy narkotyków. Jednocześnie ekstrakty zawierające ponad 0,2% THC nadal podlegały ograniczeniom.

Powstała przez to nietypowa sytuacja prawna.

Roślina została zdekryminalizowana, ale państwo nie zdążyło równocześnie stworzyć kompletnego systemu regulującego cały rynek rekreacyjny.

UNODC w swoim World Drug Report zwracało później uwagę właśnie na brak jasności prawnej dotyczącej dostępu do marihuany do celów innych niż medyczne po usunięciu konopi z listy substancji zabronionych.

I właśnie ta luka okazała się jednym z najważniejszych elementów całej tajskiej historii.

Sklepy z marihuaną zaczęły pojawiać się wszędzie

Rynek zareagował błyskawicznie.

W Bangkoku, Pattayi, Phuket, Chiang Mai oraz innych miejscowościach turystycznych zaczęły powstawać sklepy oferujące susz konopny.

Marihuana stała się również elementem oferty skierowanej do turystów.

Thailand Development Research Institute wskazywał na podstawie swoich badań, że około 90% klientów sklepów z marihuaną stanowili cudzoziemcy o stosunkowo wysokiej sile nabywczej. Instytut szacował jednocześnie, że wykorzystanie zaledwie 10% zarejestrowanych plantacji mogłoby generować rynek kwiatów i produktów medycznych o wartości około 20 mld bahtów, a efekty gospodarcze obejmowały także inwestycje, miejsca pracy oraz wpływy podatkowe.

Skala ekspansji była ogromna.

W 2022 roku tajski rząd rozpoczął nawet program rozdania miliona sadzonek konopi mieszkańcom zainteresowanym domową uprawą. Już w pierwszych dniach działania systemu rejestracji wydano prawie 300 tys. elektronicznych certyfikatów dotyczących uprawy.

Z punktu widzenia gospodarki można więc mówić o bardzo szybkim stworzeniu praktycznie od podstaw nowego sektora.

Problem polegał na tym, że rynek rozwijał się szybciej niż przepisy.

Ponad 18 tysięcy punktów związanych z marihuaną

Dobrze pokazują to najnowsze dane tajskiego Ministerstwa Zdrowia Publicznego.

Według informacji opublikowanych w 2026 roku w Tajlandii funkcjonowało łącznie 18 517 zarejestrowanych punktów związanych ze sprzedażą kontrolowanych produktów konopnych.

Jednak rynek zaczął się gwałtownie kurczyć.

W 2025 roku 7 131 punktów zakończyło działalność wskutek nieodnowienia licencji, pozostawiając około 11 386 legalnie działających placówek.

Inne oficjalne zestawienie, wykonane na nieco inną datę, wskazywało 18 433 przedsiębiorstwa i ponad 7 tys. punktów, które nie wystąpiły o odnowienie licencji. Różnica wynika z momentu sporządzenia statystyk, ale trend jest jednoznaczny: znaczna część rynku nie kontynuuje działalności w nowym, bardziej restrykcyjnym otoczeniu.

To ogromna zmiana w porównaniu z atmosferą konopnego boomu po 2022 roku.

2025 rok – Tajlandia zaczyna dokręcać śrubę

23 czerwca 2025 roku nastąpił kolejny ważny zwrot.

Kwiaty konopi zostały objęte znacznie ostrzejszą kontrolą jako kontrolowany surowiec zielarski. Sprzedaż została powiązana z zastosowaniem medycznym i receptą lub odpowiednim zaleceniem wystawionym przez uprawnionego specjalistę.

Wprowadzono również ograniczenia dotyczące reklamy, sprzedaży internetowej, automatów sprzedażowych i sprzedaży w określonych miejscach publicznych.

Oficjalny tajski portal rządowy podkreśla obecnie, że marihuana przeznaczona jest do zastosowań medycznych, a nie do swobodnej konsumpcji rekreacyjnej.

Również polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych ostrzega podróżnych, że od czerwca 2025 roku korzystanie z marihuany w Tajlandii jest ograniczone do celów medycznych i wymaga zalecenia lekarza.

Dlatego stwierdzenie, że w 2026 roku „marihuana jest w Tajlandii legalna” bez żadnego dodatkowego wyjaśnienia jest już mocno mylące.

Kontrole sklepów pokazują skalę problemu

Zmiana prawa nie pozostała wyłącznie na papierze.

Między 16 czerwca a 13 sierpnia 2025 roku tajskie służby skontrolowały 5 218 spośród 18 763 punktów związanych z marihuaną.

Efekty były znaczące:

• 724 licencje zostały zawieszone,

• 129 cofnięto,

• 180 przedsiębiorców ścigano za sprzedaż bez licencji,

• 1 079 punktów zostało zamkniętych,

• skonfiskowano łącznie około 980,65 kg kwiatów konopi.

W tym samym okresie służby prowadziły także działania przeciwko osobom próbującym wywozić marihuanę z kraju.

I właśnie przemyt stał się jednym z najbardziej nieoczekiwanych skutków tajskiego eksperymentu.

Tajlandia stała się źródłem marihuany przemycanej za granicę

Po liberalizacji prawa marihuana stała się w Tajlandii łatwo dostępna.

Problem w tym, że samolotem w ciągu kilkunastu godzin można znaleźć się w kraju, w którym ta sama marihuana ponownie jest nielegalnym narkotykiem.

Różnica pomiędzy dostępnością i ceną produktu w Tajlandii a wartością na czarnym rynku w innych państwach stworzyła atrakcyjne warunki dla zorganizowanych grup przestępczych.

Szczególnie dobrze udokumentowany jest kierunek brytyjski.

Brytyjski Border Force informował, że tylko w ostatnim kwartale 2024 roku wykryto ponad 15 ton marihuany wysyłanej pocztą z Tajlandii do Wielkiej Brytanii.

Skala była tak duża, że według brytyjskich władz zaczynała poważnie obciążać możliwości służb granicznych.

To nie wygląda już jak pojedynczy turysta zabierający kilka gramów z wakacji.

Mówimy o tonach narkotyku i zorganizowanych kanałach dystrybucji.

Ponad 800 przemytników i 9 ton marihuany

W odpowiedzi Tajlandia i Wielka Brytania rozpoczęły współpracę obejmującą między innymi dokładniejsze kontrole przesyłek i pasażerów.

Efekty były znaczące.

Między październikiem 2024 a marcem 2025 roku tajskie służby przechwyciły ponad 800 osób próbujących przemycać marihuanę, konfiskując przy tym ponad 9 ton konopi.

W lutym 2025 roku przeprowadzono wspólną operację brytyjsko-tajską „Operation Chaophraya”.

W jej wyniku od pasażerów na lotnisku w Bangkoku przejęto ponad 2 tony marihuany, której wartość oszacowano na około 6 mln funtów.

Od lipca 2024 roku do momentu publikacji brytyjskich danych w Tajlandii zatrzymano również ponad 50 obywateli Wielkiej Brytanii podejrzewanych o próbę przemytu konopi.

Rok 2026 – problem wcale nie zniknął

Najbardziej interesujące są jednak najnowsze dane.

Według brytyjskiego National Crime Agency liczba osób zatrzymywanych na brytyjskich lotniskach za przemyt marihuany wzrosła z:

142 osób w 2023 roku

do

801 osób w 2024 roku

i następnie

976 osób w 2025 roku.

W samym pierwszym półroczu 2026 roku zatrzymano już około 600 kurierów przewożących marihuanę samolotami.

Jeszcze bardziej wymowne są dane dotyczące masy przejmowanego narkotyku.

Brytyjskie służby podają, że w 2022 roku przejęły od pasażerów linii lotniczych około 2,1 tony marihuany.

W 2025 roku było to już ponad 28 ton.

Oczywiście nie całość pochodziła z Tajlandii.

Ale Tajlandia stała się jednym z najważniejszych kierunków.

6,5 tony z Tajlandii w zaledwie dwa miesiące

We wrześniu 2026 roku brytyjskie Foreign, Commonwealth & Development Office opublikowało kolejne dane.

W okresie czerwiec–lipiec 2026 roku brytyjski Border Force wykrył około 7,7 tony marihuany przewożonej przez pasażerów samolotów.

Aż 6,5 tony pochodziło z Tajlandii.

To oznacza, że w tych konkretnych dwóch miesiącach marihuana z Tajlandii stanowiła około 84% wykrytej przez brytyjskie służby marihuany przewożonej przez pasażerów lotniczych.

Brytyjskie dane wskazują również, że ponad 200 obywateli Wielkiej Brytanii przebywających obecnie w zagranicznych aresztach lub więzieniach w związku z przemytem narkotyków jest powiązanych ze sprawami dotyczącymi marihuany pochodzącej z Tajlandii. Około 60% osób objętych takimi sprawami od 2024 roku miało od 16 do 30 lat.

Skala problemu jest więc bezdyskusyjna.

Zorganizowane grupy przestępcze znalazły sobie nowych kurierów

Schemat działania jest stosunkowo prosty.

Organizacje przestępcze werbują młodych ludzi poprzez media społecznościowe. Oferują im darmową podróż do Tajlandii, hotel, przelot w klasie biznesowej, pieniądze oraz wynagrodzenie za przewiezienie walizki.

Według brytyjskich służb przeciętny zatrzymywany w Tajlandii kurier posiada około 26 kg marihuany.

Associated Press opisywała przypadek grupy, której członkowie mieli przyjeżdżać do Tajlandii jako zwykli turyści, odbierać przygotowane walizki, a następnie podróżować przez Singapur do Wielkiej Brytanii.

W jednej z operacji na wyspie Samui znaleziono 22 walizki zawierające łącznie 375 kg marihuany, zatrzymując 13 cudzoziemców. Kurierom obiecywano około 2 tys. funtów po wykonaniu zadania.

To pokazuje interesujący paradoks liberalizacji.

Legalny lub łatwo dostępny produkt może stać się źródłem zaopatrzenia nielegalnego rynku w innym państwie.

Czy inne kraje naciskają na Tajlandię?

Tak – ale trzeba bardzo precyzyjnie określić, czego dotyczą te naciski.

Najlepiej udokumentowany jest przypadek Wielkiej Brytanii.

Brytyjski rząd oficjalnie informuje o intensywnych działaniach dyplomatycznych prowadzonych z Tajlandią w związku z gwałtownym wzrostem przemytu.

W efekcie brytyjski Border Force i tajskie służby celne zawarły porozumienie dotyczące dokładniejszego kontrolowania przesyłek jeszcze przed opuszczeniem Tajlandii.

Rezultat był spektakularny.

W ostatnim kwartale 2024 roku brytyjskie służby wykryły ponad 15 ton marihuany przesyłanej pocztą z Tajlandii.

W pierwszym kwartale 2025 roku było to około 1,5 tony.

Oznacza to spadek o około 90% po wprowadzeniu dodatkowych kontroli.

Międzynarodowa presja i współpraca zdecydowanie więc istnieją.

Nie znalazłem jednak wiarygodnych dowodów pozwalających stwierdzić, że Wielka Brytania czy inne państwa zmusiły Tajlandię do odejścia od liberalnego prawa konopnego jako takiego.

To ważne rozróżnienie.

Zagraniczne rządy naciskają przede wszystkim na skuteczniejszą kontrolę granic i ograniczenie eksportu marihuany na ich terytorium.

Zaostrzenie wewnętrznej polityki konopnej ma natomiast również własne tajskie przyczyny: spory polityczne, obawy dotyczące zdrowia publicznego, dostępności marihuany dla młodzieży, funkcjonowania sklepów oraz braków pierwotnego systemu regulacyjnego.

Jest jeszcze problem zdrowotny

Przeciwnicy liberalizacji wskazują również na dane dotyczące leczenia zaburzeń związanych z używaniem marihuany.

Według danych tajskiego Ministerstwa Zdrowia Publicznego przytaczanych przez Thai PBS liczba pacjentów ambulatoryjnych leczonych z powodu uzależnienia od konopi wzrosła z 16 643 w 2019 roku do 32 634 w 2023 roku.

Liczba hospitalizowanych pacjentów w tej kategorii wzrosła natomiast z 1 137 do 5 924.

W przypadku zaburzeń psychotycznych związanych z używaniem konopi liczba pacjentów ambulatoryjnych wzrosła z 6 585 do 20 502, natomiast hospitalizowanych – z 742 do 3 989.

Danych tych nie należy jednak interpretować jako prostego dowodu, że każda z tych zmian została spowodowana wyłącznie reformą z 2022 roku. Statystyki medyczne zależą również od dostępności leczenia, sposobu raportowania, częstotliwości używania i innych czynników.

Nowsze badanie obejmujące pięć szpitali psychiatrycznych również stwierdziło wzrost liczby przypadków związanych z konopiami w latach 2021–2024, ale sami badacze wskazują na potrzebę dalszego monitorowania sytuacji.

Liberalizacja przyniosła również korzyści

Byłoby jednak błędem przedstawianie tajskiego eksperymentu wyłącznie jako katastrofy.

Powstał nowy sektor gospodarki.

Rolnicy otrzymali możliwość uprawy nowej rośliny. Powstały tysiące przedsiębiorstw. Rozwinęła się medyczna marihuana, badania, przetwórstwo i legalny eksport.

Według oficjalnych danych opublikowanych w 2026 roku skumulowana wartość legalnego tajskiego eksportu kontrolowanych produktów konopnych przekroczyła 2,566 mld bahtów, a jego łączna masa przekroczyła 201 658 kg.

Rozwinęła się również medyczna infrastruktura.

Badanie opublikowane w 2026 roku w „Journal of Cannabis Research” wykazało, że udział badanych tajskich szpitali oferujących kliniki medycznej marihuany wzrósł z zaledwie 2,8% w 2019 roku do 90,4% w 2022 roku.

Nie jest więc tak, że cały eksperyment niczego Tajlandii nie przyniósł.

Problemem okazał się przede wszystkim sposób przejścia od prohibicji do bardzo szerokiej dostępności.

Największy błąd Tajlandii?

Z perspektywy kilku lat można postawić tezę, że największym problemem Tajlandii nie było samo odejście od prohibicji, lecz kolejność przeprowadzania reformy.

Najpierw uwolniono rynek.

Dopiero później próbowano stworzyć skuteczny system jego kontroli.

W ciągu krótkiego czasu powstały tysiące sklepów, ogromna liczba upraw i rynek nastawiony w znacznej mierze na turystów. W momencie gdy państwo zaczęło wprowadzać bardziej szczegółowe regulacje, istniała już duża branża posiadająca własne interesy ekonomiczne.

Każda kolejna próba zaostrzenia prawa oznaczała więc konflikt z przedsiębiorcami, plantatorami i częścią sceny politycznej.

Problem przemytu pokazuje jeszcze jedną rzecz

Doświadczenia Tajlandii pokazują również coś, o czym stosunkowo rzadko mówi się w debacie dotyczącej legalizacji.

Rynek konopi nie funkcjonuje w izolacji.

Jeżeli jedno państwo stworzy ogromną produkcję i łatwy dostęp do marihuany, podczas gdy sąsiednie lub dobrze skomunikowane lotniczo kraje utrzymują prohibicję, powstaje różnica cen i dostępności.

Dla przestępczości zorganizowanej jest to okazja.

Legalizacja lub dekryminalizacja w jednym kraju nie powoduje automatycznie zniknięcia czarnego rynku w drugim.

W przypadku Tajlandii część legalnie lub półlegalnie funkcjonującej podaży zaczęła trafiać do międzynarodowych kanałów przemytu.

Dane z Wielkiej Brytanii pokazują skalę tego zjawiska wyjątkowo wyraźnie.

Co dzieje się obecnie?

W 2026 roku Tajlandia znajduje się więc w zupełnie innym miejscu niż latem 2022 roku.

Państwo nie wróciło po prostu do dawnej prohibicji.

Zamiast tego próbuje przekształcić chaotycznie rozwijający się rynek w znacznie bardziej kontrolowany system skoncentrowany na zastosowaniach medycznych.

Sprzedaż kwiatów jest ograniczana. Wymagane są odpowiednie uprawnienia i dokumentacja medyczna. Zaostrzono zasady działania punktów sprzedaży. Kontrolowane jest pochodzenie produktów. Prowadzone są kontrole przedsiębiorstw i plantacji.

Tajlandia rozwija nawet system Medical Cannabis GIS, pozwalający sprawdzać legalne punkty sprzedaży i plantacje.

Jednocześnie legalny eksport nadal istnieje i jest rozwijany.

To nie jest więc całkowity koniec tajskiego rynku marihuany.

Jest to raczej przejście od modelu bardzo szerokiej dostępności do systemu mocniej regulowanego.

Tajlandia jako lekcja dla innych państw

Po czterech latach od przełomowej reformy Tajlandia dostarcza kilku interesujących wniosków.

Po pierwsze – samo usunięcie marihuany z listy narkotyków nie wystarcza do stworzenia stabilnego rynku.

Potrzebne są wcześniej przygotowane zasady dotyczące produkcji, jakości, sprzedaży, reklamy, wieku konsumentów, kontroli punktów sprzedaży, zastosowań medycznych oraz eksportu.

Po drugie – liberalizacja może stworzyć realną działalność gospodarczą. Tajlandia zbudowała tysiące przedsiębiorstw, plantacje, rynek medyczny i eksport wart miliardy bahtów.

Po trzecie – liberalizacja nie likwiduje automatycznie czarnego rynku. Może zmienić jego charakter. W przypadku Tajlandii szczególnie widoczny stał się przemyt do państw, w których marihuana pozostaje zakazana.

Po czwarte – cofnięcie lub znaczne ograniczenie reformy jest później trudne. Kiedy powstają tysiące przedsiębiorstw i miejsca pracy, zmiana prawa zaczyna mieć duże konsekwencje gospodarcze i polityczne.

I wreszcie – doświadczenie Tajlandii pokazuje różnicę między legalizacją a regulacją.

Można znieść prohibicję, ale jeśli jednocześnie nie powstanie skuteczny system kontroli, rynek bardzo szybko zaczyna tworzyć własne reguły.

Tajski eksperyment jeszcze się nie zakończył

Tajlandia pozostaje jednym z najciekawszych przypadków polityki konopnej na świecie.

Najpierw była pierwszym państwem Azji, które dokonało tak daleko idącej dekryminalizacji. Następnie przeżyła gwałtowny rozwój rynku. Teraz próbuje ograniczyć skutki uboczne i skierować marihuanę przede wszystkim do sektora medycznego.

Jednocześnie problem międzynarodowego przemytu pokazuje, że skutki reformy wykroczyły daleko poza granice kraju.

Najbardziej wymowna jest chyba jedna statystyka.

W czerwcu i lipcu 2026 roku spośród 7,7 tony marihuany przejętej przez brytyjskie służby od pasażerów lotniczych około 6,5 tony pochodziło z Tajlandii.

Jeszcze kilka lat wcześniej trudno byłoby przewidzieć, że właśnie Tajlandia stanie się jednym z głównych punktów zainteresowania europejskich służb walczących z przemytem marihuany.

Dlatego tajskiego doświadczenia nie da się uczciwie podsumować prostym stwierdzeniem, że „legalizacja się udała” albo „legalizacja poniosła porażkę”.

Powstał duży legalny sektor gospodarki i infrastruktura medyczna, ale jednocześnie ujawniły się poważne problemy regulacyjne, zdrowotne oraz przestępcze. Państwo odpowiedziało na nie stopniowym zaostrzaniem zasad.

Najważniejszym wnioskiem z Tajlandii może być więc coś innego:

liberalizacja prawa jest stosunkowo łatwa. Zbudowanie dobrze kontrolowanego rynku okazuje się znacznie trudniejsze.